کسی که بی‌تو بُوَد سر صحبتِ جهانش نیست

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ عَلَی سَیِّدِ الْأَنْبِیَاءِ وَ الْمُرْسَلِینَ، حَبِیبِ إِلٰهِ الْعَالَمِینَ، أَبِی الْقَاسِمِ الْمُصْطَفَی مُحَمَّدٍ، وَ عَلَی آلِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ الْمَعْصُومِینَ الْمُکَرَّمِینَ، لَا سِیَّمَا بَقِیَّةِ اللهِ فِی الْأَرَضِینَ، رُوحِی وَ أَرْوَاحُ الْعَالَمِینَ لِتُرَابِ مَقْدَمِهِ الْفِدَاءُ، وَ لَعْنَةُ اللهِ عَلَی أَعْدَائِهِمْ أَجْمَعِینَ.

اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ، صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلَی آبَائِهِ، فِی هٰذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ، وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلاً وَ عَیْناً، حَتَّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فِیهَا طَوِیلاً.

کسی که بی‌تو بُوَد سر صحبتِ جهانش نیست

چگونه زجرِ تحمّل کند؟ توانش نیست

به سوزِ هجرِ تو سوگند، ای امیدِ دلم

از آن فراق، تو جسمی و او که جانش نیست

کسی که درک کند فیضِ با تو بودن را

به حقِّ حق که عنایت به دیگرانش نیست

بهار زندگی‌ام در خزان نشست، بیا!

بهار نیست به باغی که باغبانش نیست

یابن الحسن… آقا و مولات رو صدا بزن… یابن الحسن…

کنار تربتِ زهرا تو گریه کن که کسی

به جز تو باخبر از قبر بی‌نشانش نیست

بیا و پرده ز رازِ شهادتش بردار

پسر که بی‌خبر از مادرِ جوانش نیست

یه دونه‌شو امام صادق علیه‌السلام بیان کرد؛ فرمود علت مرگ مادرم زهرا: «أَنَّ قُنْفُذاً لَکَزَهَا بِنَعْلِ السَّیْفِ…» با غلاف شمشیر به پشت و پهلو و شانه و بازوی مادرم… بگیم یا زهرا…

صَلَّی اللهُ عَلَیْکِ یَا أُمَّاه… یا بَقِیَّةَ النُّبُوَّة وَ یَابْنَةَ الصَّفْوَة…

من کی‌ام بی‌فاطمه؟ تو چیستی بی‌مهرِ او؟

اوست مارا صاحب این عز و شوکت میکند