محراب
چاپ / ذخیره PDF

انتظار منجی عامل ایجاد وحدت در جامعه

نسخه چاپی متن از سایت محراب

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ.
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى سَيِّدِنَا وَنَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَعَلَى آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْمَعْصُومِينَ، وَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى أَعْدَائِهِمْ أَجْمَعِينَ.

«رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطَانًا نَصِيرًا.»

إِلَهِي، أَنْطِقْنِي بِالْهُدَى وَأَلْهِمْنِي التَّقْوَى.

«اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ، صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَى آبَائِهِ، فِي هَذِهِ السَّاعَةِ وَفِي كُلِّ سَاعَةٍ، وَلِيًّا وَحَافِظًا، وَقَائِدًا وَنَاصِرًا، وَدَلِيلًا وَعَيْنًا، حَتَّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعًا، وَتُمَتِّعَهُ فِيهَا طَوِيلًا.»

تعجیل در فرج آقامون، مولامون، امام زمان، روحی و أرواحُ العالمینَ لِتُرابِ مَقدَمِهِ الفِداء. ان‌شاءالله قلب نازنینش شاد شود با نابودی اسرائیل، با نجات مردم مظلوم غزه. ان‌شاءالله ما درک کنیم ظهورش را و ببینیم خواری و ذلت مستکبران را، ان‌شاءالله.

صلواتی بر محمد و آل محمد.

این صلوات را هدیه کنید به روح همه شهیدان، اموات، حق‌داران، پدر و مادرهایی که از این جمع به رحمت خدا رفتند. ان‌شاءالله همه‌شان شاد و بهره‌مند بشوند.

صلوات دیگری بر محمد و آل محمد.

تبریک آغاز امامت امام زمان و مهم‌ترین انتظار از شیعیان

عرض تبریک داریم ایام ماه ربیع‌الاول را، آغاز امامت مولامون امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف را؛ ابتدا محضر خود امام زمان، سپس محضر شما خواهران و برادران گرامی.

خب، بزرگ‌ترین انتظار امام زمان از ما چیست؟ انتظار امام زمان از ما همان انتظار امام رضا و همه ائمه است. آن این است که در دوران غیبت، شیعیان و همه مسلمانان اتحادشان را حفظ کنند، انسجامشان را حفظ کنند، در دام شیطان نیفتند.

شیطان در کار خودش استاد است؛ شگردهایی دارد، روش‌هایی دارد. یکی از روش‌های شیطان، ایجاد اختلاف و دودستگی و نزاع و بگومگو و تنش است. کار، کار شیطانه. ظاهرش را هم دینی می‌کند. شیطان ظاهر این اختلاف‌ها را دینی می‌کند تا به هدفش برسد.

شیطان که می‌گیم فقط آن شیطانِ جن که دیده نمی‌شود نیست؛ «شَياطِينُ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ». بزرگ‌ترین دشمن، شیطان است. خدای متعال فرمود:

«إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا.»

مسلمان‌ها، مؤمنین! شیطان دشمن شماست؛ اشتباه نگیرید. «فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا»؛ شما هم با شیطان دشمنی کنید.

بعد فرمود شیاطین دو دسته هستند: شیاطین جن و انس. یک دسته جن‌اند، یک دسته مثلاً قیافه‌شان مثل ماست، انسان‌اند.

«قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ، مَلِكِ النَّاسِ، إِلَهِ النَّاسِ، مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ، الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ»؛ آخرش می‌گید: «مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ.»

یعنی دو گروه‌اند: جن و ناس؛ انسان‌ها.

بعد خدای متعال معرفی کرد:

«لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا.»

شدیدترین، سخت‌ترین دشمن چه کسی است؟ یهود. یهود، اسرائیل، از دیرباز این‌جوری بوده.

حالا عده‌ای نادان پیدا می‌شوند، به‌جای اینکه انگشت اتهام و دشمنی به سمت اسرائیل باشد، به سمت مسلمان‌ها می‌آورند. هم در اهل‌سنت نادان پیدا می‌شود، هم در ما شیعیان؛ هر دو گروه دارند، هر دو گروه تندرو دارند.

داعش را می‌بینید؛ با جمهوری اسلامی دشمن، با اسرائیل رفیق است؛ به‌حساب مسلمان هم هستند. در داخل ایران هم، در ایران و عراق، عده‌ای هستند که به‌جای اینکه با اسرائیل دشمنی کنند، انگشت دشمنی را می‌برند به سمت مسلمان‌های دیگر.

مراقب وحدت‌شکنان باشید.

هشدار امام رضا علیه‌السلام درباره اختلاف‌افکنی

سر قضیه وحدت، این امام رضایی که مهربان است، رئوف است، درسته می‌گیم امام رئوف، سر قضیه وحدت امام رضا فرمود من قسم خوردم. فرمود قسم خوردم نفرین کنم وحدت‌شکنان را.

یک نامه‌ای دارند امام رضا به عبدالعظیم حسنی نوشتند. هشت تا سفارش به شیعیان کردند. فرمودند شیعیان را سلام برسان، بگو این نکات را رعایت کنند. یکیش این است:

«يَا عَبْدَ الْعَظِيمِ، أَبْلِغْ عَنِّي أَوْلِيَائِيَ السَّلَامَ، وَقُلْ لَهُمْ أَنْ لَا يَجْعَلُوا لِلشَّيْطَانِ عَلَى أَنْفُسِهِمْ سَبِيلًا... وَلَا يَشْغَلُوا أَنْفُسَهُمْ بِتَمْزِيقِ بَعْضِهِمْ بَعْضًا، فَإِنِّي آلَيْتُ عَلَى نَفْسِي أَنَّهُ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ وَأَسْخَطَ وَلِيًّا مِنْ أَوْلِيَائِي، دَعَوْتُ اللَّهَ لِيُعَذِّبَهُ فِي الدُّنْيَا أَشَدَّ الْعَذَابِ، وَكَانَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ.»

فرمود به شیعیان هم بگو خودشان را مشغول نکنند به اختلاف‌افکنی؛ که منِ امام رضا قسم یاد کردم نفرین کنم اختلاف‌افکن را که در دنیا به اشدّ عذاب مبتلا شود و در آخرت از زیان‌کاران باشد.

نفرین امام رضا می‌گیرد. خیلی باید مراقب اختلاف‌افکنان باشیم.

خب، این اختلاف‌افکنان که ما باید این‌ها را بشناسیم، چه ویژگی‌هایی دارند؟ اولاً بشناسیم، نکنه خودمون هم جزو همان‌هاییم و نمی‌دونیم! ثانیاً ویژگی‌ها را بشناسیم برای اینکه اگر یک کسی این ویژگی‌ها را دارد، امر به معروفش کنیم، نهی از منکرش کنیم، تقویتش نکنیم.

آقا، دوست نادان زیاد شده. امیرالمؤمنین فرمود کمر علی را، کمر منِ علی را، دو گروه شکستند. آن دو گروه کی‌اند؟

«قَصَمَ ظَهْرِي رَجُلَانِ: عَالِمٌ مُتَهَتِّكٌ، وَجَاهِلٌ مُتَنَسِّكٌ.»

یک دسته عالم‌اند، بی‌تقوا؛ این‌ها ضربه کاری می‌زنند. دو، جاهل‌اند، نادان‌اند، ولی شور دارند، شعور ندارند. فرمود این دو دسته ضربه می‌زنند.

دوست نادان خیلی خطرناک است. وحدت‌شکنان، دوستان نادان هستند برای اهل‌بیت.

بزرگ‌ترین منکر، اختلاف است؛ به‌ویژه الان که اسرائیل به ما حمله کرده، دوازده روز. خیلی هم ما ضربه زدیم، هم ضربه خوردیم. نتیجه نگرفتند؛ منتظرند از داخل آشوب بشود تا این دفعه نتیجه بگیرند.

برگ برنده ما وحدت ماست. برگ برنده آن‌ها در این است که ما از داخل به جان هم بیفتیم، ضعیف بشیم. آن هم کارشان غافلگیری است؛ کار اسرائیل غافلگیری است، حمله‌های ناجوانمردانه، یک‌هویی.

دیدید دیگه؛ شب عید غدیر، فرماندهان گل‌ناز شما را، دانشمندان هسته‌ای ما را، مردم بی‌گناه را زدند. ما هم البته جوابشان را دادیم؛ مجبور شدند تقاضای آتش‌بس کنند.

ویژگی اول وحدت‌شکنان؛ ماندن در تاریخ

خب، حالا اوصاف وحدت‌شکنان.

یک: اسلام را تاریخی می‌بینند و در تاریخ می‌مانند.

خب، صدر اسلام یک اختلاف‌هایی بوده؛ همش تو آن تاریخ مانده‌اند. یعنی به دشمن حاضر توجه نمی‌کنند، همش تو آن اختلاف‌ها مانده‌اند.

اسلام تاریخی نیست؛ اسلام یک دین زنده است، یک دین پویاست، دشمن حاضر دارد. آن دشمن تاریخی اهل‌بیت که تو جهنمه، خطری ندارد. یزید برای ما الان خطر دارد؟ نه. ابن‌زیاد خطر دارد؟ نه. دشمن الان خطر دارد.

وحدت‌شکنان به دشمن الان توجه نمی‌کنند. از شیطان زنده نمی‌گویند؛ از شیطان مرده می‌گویند.

در زیارت عاشورا می‌گویید:

«اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَآخِرَ تَابِعٍ لَهُ عَلَى ذَلِكَ.»

از اول ظالم می‌گویند، از آخرِ تابع نمی‌گویند. «آخر تابع»؛ ببینید، متأسفانه بعضی‌ها این‌جوری‌اند.

خب، در رابطه با تاریخ، یک عده‌ای کلاً بی‌اعتنا هستند به تاریخ که ما از آن‌ها نیستیم. ما هم می‌گیم بدونیم چه اتفاقاتی افتاده. قرآن قصه آدم و حوا را حتی نقل می‌کند. به تاریخ باید توجه داشت، اما برای عبرت، برای زمان حاضر.

تو تاریخ نباید ماند. تاریخ برای عبرتِ زمان حاضر است.

یک عده‌ای در تاریخ می‌مانند، یک عده‌ای به تاریخ توجه نمی‌کنند. صحیحش چیه؟ صحیحش اینه که به تاریخ توجه کن، در تاریخ نمان. این روش درست است.

در جریان جنگ صفین، یک کسی آمد به امیرالمؤمنین، وسط جنگ، گفت چجوری شد شما را زدند کنار بعد از رحلت پیامبر؟ امیرالمؤمنین فرمود ما داریم با معاویه می‌جنگیم، تو از گذشته می‌گی! بیا در مورد معاویه گفت‌وگو کنیم.

یعنی همان موقع هم آدم‌های نادان بودند که همش سعی می‌کردند به گذشته‌ها توجه کنند و امیرالمؤمنین بهش تذکر داد. فرمود:

«وَهَلُمَّ الْخَطْبَ فِي ابْنِ أَبِي سُفْيَانَ.»

بیا در مورد معاویه صحبت کنیم.

حالا معاویه هم که الان نیست، یزید هم نیست. وحدت‌شکنان از معاویه و یزید می‌گن، از الان نمی‌گویند.

ویژگی دوم؛ توهین به مقدسات دیگران

ویژگی دوم وحدت‌شکنان اینه که عزیزان، اهل توهین به مقدسات دیگران هستند؛ اهل فحش دادن، توهین کردن.

در حالی که خدای متعال در قرآن فرمود:

«وَلَا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ.»

فرمود سبّ نکنید، سبّ نکنید خدایان مشرکین را؛ کسانی را که غیر خدا را می‌خوانند. مشرکان را سبّ نکنید. چرا؟ چون آن‌ها می‌آیند الله را سبّ می‌کنند. شما واسطه شدید، بهانه درست کردید که بیایند خدای شما را سبّ کنند.

بعد طرف می‌گه من از امام معصوم سؤال کردم: آقا، یعنی چی؟ امام معصوم فرمودند: تا حالا دیدی کسی الله را سبّ کند؟ می‌گه گفتم نه، ما ندیدیم کسی الله را سبّ بکند.

فرمود قرآن که می‌گه احترام می‌گذارند به الله؛ «وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ.» پس معناش چیه که می‌گه به الله سبّ می‌کنند؟

فرمود: «مَنْ سَبَّ وَلِيَّ اللَّهِ فَقَدْ سَبَّ اللَّهَ.»

کسی اگر یک کاری بکند که به امام رضا فحش بدهند، به امام زمان دشنام بدهند، به امیرالمؤمنین دشنام بدهند، این انگار به خدا دشنام داده. منظورش اینه: یک کاری نکن به ائمه دشنام بدهند.

دقت کردید؟ وحدت‌شکنان بهانه می‌دهند دست دیگران.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

«لَا تَسُبُّوهُمْ فَإِنَّهُمْ يَسُبُّونَ عَلَيْكُمْ.»

فرمود شما دشنام ندید که آن‌ها هم دشنام می‌دهند. آدم باید یک کاری کند احترام ائمه حفظ بشود.

ویژگی سوم؛ تندروی و غلو

وحدت‌شکنان، ویژگی سومشان اینه که تندروی می‌کنند.

می‌دونید در میان شیعیان عده‌ای جزو غُلات بودند؛ غالی، غُلات. غُلات افراط می‌کنند، ائمه را می‌رسانند به حد خدایی؛ که ائمه گفتند این‌ها خطرناک‌اند.

وحدت‌شکنان، دیدید بعضی از مداح‌ها یک حرف‌هایی می‌زنند، بهانه می‌دهند دست بعضی‌ها که بگن: هان! این شیعیان مشرکند.

در حالی که ما ائمه را بنده خدا می‌دانیم. ما ائمه را به عشق خدا می‌خواهیم.

جملات و کلمات غلوآمیز در شأن ائمه می‌گویند. فرمودند:

«اجْعَلُونَا عَبِيدًا مَخْلُوقِينَ، وَقُولُوا فِينَا مَا شِئْتُمْ.»

ما را از خدایی بیاورید پایین؛ ما اهل‌بیت را بنده و مخلوق خدا بدانید، بعد هرچی می‌خواهید در فضیلت‌های ما بگویید. اهل‌بیت عبد خدا هستند.

این هم یکی دیگر.

ویژگی پنجم؛ برداشت نادرست از «برائت»

ویژگی پنجم این‌هایی که اختلاف می‌افکنند، یک بهانه‌ای دارند به نام «برائت». تأکید بر برائت می‌کنند.

حضرت امام یک هفته درست کردند به نام هفته وحدت؛ سالروز تولد پیامبر به تاریخی که اهل‌سنت اعتقاد دارند، دوازده ربیع، تا سالروز تولد پیامبر و امام صادق که هفده ربیع است؛ گفتند این ایام یادمان باشد بیشتر وحدت داشته باشیم.

بعد این آدم‌های نادان می‌گن که نه، «هفته برائت»!

خب، برائت داریم؛ کسی نمی‌تونه برائت را نفی کند. اسلام تأکید به برائت می‌کند. اما معنی برائت، بیزاری از پیروان دیگر مذاهب نیست.

ما حق نداریم از برادر اهل‌سنت بیزاری بجوییم. مسلمان است؛ خدا گفته مسلمان‌ها با هم متحد باشند.

حق نداریم یک کسی عقیده‌اش با ما فرق می‌کند، با او برائت داشته باشیم. تو خود ما شیعیان هم اختلاف زیاد است؛ حق برائت نداریم.

برائت حتی از گنهکار؟ شما حق برائت ندارید. الان ممکنه تو ذهن شما گنهکارانی باشند. امام صادق فرمود این‌ها را دعا کنید.

هستند بعضی‌ها حجاب را خوب رعایت نمی‌کنند؛ دعاشون کنید. نماز نمی‌خوانند؛ دعاشون کنید.

اگر یک کسی اهل‌بیت را دوست دارد، حق برائت از او هم نداریم.

خب، اولاً بهتون بگم دو نوع تبرّی داریم: یکی از خود فرد، یکی از عمل فرد.

هر کسی که اشتباه می‌کند، ما از عمل اشتباهش بیزاریم. آیا از خود فرد هم بیزار باشیم؟ تا جایی که می‌شه نه.

فقط یک جا از خود فرد برائت بجویید؛ آن وقتی که مشخص بشود طرف دشمن خداست، دشمن اهل‌بیت است. آن‌وقت دیگه می‌گیم بیزاریم.

الان ما از اسرائیل بیزاریم، چون مسلّم دشمن خداست؛ کودک می‌کشد، در گرسنگی نگه می‌دارد. مثل فرعون؛ فرعون زمان همین اسرائیل. این‌ها دشمنان خدا به حساب می‌آیند.

اگر یک کسی دشمن اهل‌بیت است، می‌گیم بیزاریم. اما یک کسی شراب خورده، از او بیزار نیستی؛ از شراب‌خواری بیزاری. از دزد بیزار نیستی؛ از دزدی بیزاری.

ائمه طبیبان‌اند دیگه. الان ما می‌ریم دکتر، گلومون چرک دارد؛ دکتر ما را دوست دارد ولی از چرک گلو بیزار است.

دقت کردید؟ دو نوع برائت هست.

پس چه هنگام برائت از خود فرد؟ آن هنگام که خود فرد دیگه مشخص بشود دشمن خداست.

الگوی قرآنی برائت؛ حضرت ابراهیم علیه‌السلام

خب، از کجا این ادعا را مطرح می‌کنیم؟ می‌گیم آقا، برائت از دشمن خداست، نه از کسانی که گناه می‌کنند، اشتباه می‌کنند، سلیقه‌شان با ما فرق می‌کند.

جوابش، سندش تو قرآن است عزیزان.

اولاً قرآن حضرت ابراهیم را به عنوان الگوی برائت مطرح کرده است. حضرت ابراهیم و یارانش، الگوی برائت‌اند:

«قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ.»

ابراهیم و یاران ابراهیم اسوه‌اند در جهت برائت.

خب، می‌گه ابراهیم به بت‌پرست‌ها، به دشمنان خدا گفتند ما از شما و از بت‌هاتون بیزاریم.

همین قرآن می‌گه حضرت ابراهیم یک پدری داشت؛ یعنی سرپرستش، عمویش آزر، بت‌پرست بود. حضرت ابراهیم با محبت با این سرپرستش صحبت کرد. گفت باباجان، این بت‌ها را عبادت نکن. باباجان، دست از این‌ها بردار؛ مهربانانه.

آن آزر گفت دور شو از من، می‌گم سنگسارت کنند. ابراهیم گفت: «سَلَامٌ عَلَيْكَ»؛ سلام بر تو، من برات استغفار می‌کنم.

آخرش که دیگه ابراهیم متوجه شد این دشمن خداست، گفت من از تو بیزار هستم.

دقت کردید؟ یعنی ابراهیمی که الگوست، از همان اول یک‌راست نمی‌گه بیزارم. نه؛ می‌گه ما باید آدم‌ها را هدایت کنیم، دوستشان داریم، طبیبانه رفتار می‌کنیم.

آقا، این جوان نماز نمی‌خواند، این حجاب را رعایت نمی‌کند؛ دشمن که نیست، گمراه شده. باید دوستش داشته باشیم.

شما هم توی حرم یکی از کارهاتون این باشه: گنهکاران را دعا کنید، منحرفان را دعا کنید، دشمنشان نباشید.

با چه کسی دشمنی می‌کنید؟ کسی که اسلحه دستش گرفته، به روی ما گرفته؛ چاره‌ای نیست. کسی که دشمن خداست، دشمن اهل‌بیت است.

دقت کردید؟ این هم یک مطلب که وحدت‌شکنان این‌جوری‌اند.

لذا قرآن می‌گه:

«فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ.»

وقتی برای ابراهیم روشن شد همین سرپرستش، عمویش آزر، دشمن خداست، به او هم گفت بیزارم. اول نگفت بیزارم.

حالا جالبه، این وحدت‌شکنان از آمریکا برائت نمی‌جویند، اصلاً اسم آمریکا را نمی‌گن، اصلاً به اسرائیل کار ندارند؛ در حالی که خدای متعال معرفی کرده، گفته این‌ها دشمن‌اند. این ویژگی وحدت‌شکنان است.

حق نداریم از دوستداران اهل‌بیت برائت بجوییم

حتی اگر یک کسی شیعه نیست، فقط اهل‌بیت را دوست دارد، امام صادق می‌گه حق برائت ندارید.

روایت براتون بخونم.

راوی می‌گه امام صادق علیه‌السلام من را فرستادند پی یک کاری. با گروهی از غلامان رفتیم، برگشتم؛ غمگین، خسته، هم جسمم، هم روح و روانم.

بعد نشسته بودم، یک‌وقتی امام صادق آمدند. من بلند شدم. آقا گفتند: چه خبر از آنجایی که رفتید؟ تبلیغ کنید، مأموریت برید.

می‌گه به امام صادق گفتم: آقا، ما که از آن آدم‌ها بیزاریم؛ آن‌هایی که شما ما را فرستادید پیششان.

فرمودند: چرا بیزارید؟

گفتم: عقیده‌شان مثل عقیده ما نیست. ما شیعه‌ایم، ما می‌گیم شما امامی؛ این‌ها نمی‌گن.

تا این را گفتیم، امام صادق فرمود:

«يَتَوَلَّوْنَا وَلَا يَقُولُونَ مَا تَقُولُونَ، تَبَرَّؤُونَ مِنْهُمْ؟»

فرمود: آن‌ها ما را دوست دارند، فقط عقیده‌شان مثل شما نیست؛ شما از آن‌ها برائت می‌جویید؟

با ناراحتی این‌جوری گفتند.

گفتم: بله، ما از آن‌ها بیزاریم، با اینکه شما را دوست دارند.

خب، فرمود خدا یک چیزهایی دارد که ما اهل‌بیت نداریم؛ خوبه خدا از ما بیزار باشد؟ ما اهل‌بیت یک چیزهایی داریم که شماها ندارید؛ خوبه ما اهل‌بیت از شما بیزار باشیم؟

الان ما شیعیان اسممون شیعه است؛ همه زندگیمون مثل امام رضاست؟ نه. ولی امام رضا نمی‌گه از شما بیزارم؛ می‌گه بابا، خودتو درست کن، خودتو ادب کن.

امام صادق معیار داد؛ فرمود همین که ما را دوست دارد، شما دوستشون داشته باشید، حق برائت ندارید.

اکثر برادران اهل‌سنت اهل‌بیت را دوست دارند. تو همین زیارت اربعین که پیاده می‌رن، خیلی‌ها می‌آیند از کشورهای دیگه، شیعه نیستند؛ حتی مسیحی هم می‌آیند.

برائت از دشمن است. حق نداری از شیعه...

درجات ایمان و پرهیز از سخت‌گیری

بعد حضرت فرمود ایمان درجه‌درجه است. بعضی‌ها درجه بالا دارند، بعضی‌ها درجه پایین دارند.

آن‌وقت آن داستان را مطرح کردند که یک‌وقت یک آقایی رفت تبلیغ کرد، یک مسیحی مسلمان شد.

بعد شب رفت در خونه‌اش را زد، نصف شب. بنده خدا سرش را از پنجره بیرون کرد، گفت: چی می‌گی؟

گفت: مسلمون شدی دیگه، وضو بگیر بیا بریم نماز بخونیم.

تازه‌مسلمان وضو گرفت و بردش مسجد. آقا، نماز خواندند و خواندند، نیمه‌شب‌ها، تا نماز صبح شد. نماز صبح را خواندند.

آمد بره، گفت: کجا می‌خوای بری؟ تعقیبات بخون.

بیچاره قرآن خواند و تعقیبات خواند. آمد بره، گفت: بابا، ما نماز ظهر هم داریم، روز کوتاهه، صبر کن نماز ظهر را بخون.

بعد نماز ظهر را خواند و آمد بره، گفت: تعقیبات بخون.

تعقیبات خواند. آمد بره، گفت: بابا، نماز عصر هم هست، صبر کن.

نماز عصر را خواند. آمد بره، گفت: کجا میری؟ تعقیبات دارد، از خدا چیزی بخواه.

تعقیبات خواند. آمد بره، گفت: چیز دیگه نمونده، غروبه، روز کوتاهه، نماز مغرب هم ما داریم.

نماز مغرب را خواند. آمد بره، گفت: بابا یک نماز دیگه بیشتر نمونده؛ وایسا نماز عشا را بخون، برو.

نماز عشا را خواند و آمد خونه، خسته، نصف‌شب.

بعد نصف‌شب در زد. گفت: چی می‌گی؟

گفت: بیا وضو بگیر، بیا بریم مسجد.

گفت: برو دنبال یک آدم بیکار بگرد! من کار دارم، زن و بچه دارم. مثل تو نیستم که بازنشستگی بگیرم، دو تا مغازه داشته باشم بدم اجاره، خونه را بدم اجاره! من زن و بچه دارم.

امام صادق فرمودند این خودش این را وارد اسلام کرد، خودش هم از اسلام خارجش کرد.

بابا، هر کسی یک توانی دارد. بعضی‌ها توان عبادتشان زیاده، بعضی‌ها توان عبادتشان کمه. فرمود ایمان درجه‌درجه است؛ نباید سخت بگیریم.

خب، حالا یک کسی اهل‌بیت را دوست دارد، هنوز به درجه اینکه امام رضا را به عنوان امام قبول داشته باشد نرسیده؛ خب، ان‌شاءالله که برسه، دعا می‌کنیم برسه.

حق نداریم بگیم بیزاریم.

مگر ما نمی‌خواهیم اهل‌بیت را محبوب دیگران کنیم؟ وقتی می‌گی بیزارم، محبوب نمی‌شوند.

فرمود ما اهل‌بیت را محبوب دیگران کنید. زینت ما باشید.

سیره امام حسن عسکری علیه‌السلام در ارتباط با اهل‌سنت

دیروز سالروز شهادت امام حسن عسکری بود. امام حسن عسکری در بین اهل‌سنت بودند. الان سامرا هم که برید، همه سنی‌اند. همان‌جا شهید شد.

امام حسن عسکری به شیعیان می‌فرمود:

«صَلُّوا فِي عَشَائِرِهِمْ، وَاشْهَدُوا جَنَائِزَهُمْ، وَعُودُوا مَرْضَاهُمْ، وَأَدُّوا حُقُوقَهُمْ.»

در تشییع‌جنازه سنی‌ها شرکت کنید، توی عشیره‌های آن‌ها برید نماز بخونید، امانتشان را ادا کنید، مریض شدند به عیادتشان بروید.

فرمود درست رفتار کنید، آبروریزی نکنید؛ زینت ما باشید. بکشانید محبت دیگران را به سمت ما.

خب، با فحش دادن و بی‌ادبی کردن و وحدت‌شکنی که این اتفاق‌ها نمی‌افتد.

شما دوست نداری با افکار ائمه آشنا بشن؟ آن‌ها که آشنا نیستند. اگر دوست داری، دعوا راه ننداز تا بیان بخونن، تا بیان نهج‌البلاغه را بخونن، تا آشنا بشن.

راه زنده کردن امر اهل‌بیت از نگاه امام رضا علیه‌السلام

امام رضا علیه‌السلام که افتخار داریم مشرف شدیم محضرشون، یک جا دعا کردند. خوب دقت کنید.

امام رضا فرمودند:

«رَحِمَ اللَّهُ عَبْدًا أَحْيَا أَمْرَنَا.»

خدا رحمت کند کسی را که امر ما اهل‌بیت را زنده کند. خدا رحمت کند کسی را که امر ما اهل‌بیت را زنده کند.

یکی سؤال کرد: آقا، چجوری؟ چجوری امر شما زنده می‌شود؟

ان‌شاءالله امام زمان بیاد، حکومت جهانی، مستکبران از این عزت پوشالی به ذلت کشیده بشن. گفت: چجوری اتفاق می‌افته؟

فرمود:

«يَتَعَلَّمُ عُلُومَنَا وَيُعَلِّمُهَا النَّاسَ، فَإِنَّ النَّاسَ لَوْ عَلِمُوا مَحَاسِنَ كَلَامِنَا لَاتَّبَعُونَا.»

سخنان ما اهل‌بیت و علوم ما را یاد بگیرند، به بقیه یاد بدهند.

فرمود: اگر مردم دنیا سخنان زیبای ما اهل‌بیت را بشناسند و به آن آگاهی پیدا کنند، همه پیرو ما می‌شوند.

خب، امام رضا دوست دارد دیگران پیروش بشن، پیروان اهل‌بیت را زیاد کنیم. با فحش دادن، با وحدت‌شکنی، پیروان زیاد نمی‌شوند. این می‌شه خواست شیطان.

وحدت جهانی در حمایت از مظلوم و مقدمات ظهور

الان دارد مقدمات ظهور فراهم می‌شود. ببینید چقدر مسیحی طرفدار ایران شده، طرفدار فلسطین شده. چقدر تو همه کشورهای اسلامی ایران را دوست دارند. این‌ها مقدمات ظهور امام زمانه.

الان دارد یک کشتی از تونس راه می‌افته، کشتی بزرگ با چند تا کشتی کوچک، از چهل‌وچهار کشور دنیا می‌خوان برن، جونشون را به خطر بیندازند، محاصره غزه را بشکنند.

جوانان مسیحی تو استرالیا، انگلستان، فرانسه، کانادا، آلمان، همه‌جا طرفدار مظلوم شده‌اند و این دارد مقدمات ظهور را فراهم می‌کند.

شیطان نمی‌خواد این اتفاق بیفته. چیکار می‌کنه؟ تفرقه راه می‌اندازه.

تفرقه هم، عزیزان، عذاب الهی است؛ در ردیف عذاب است.

«اتحاد مقدس» را حفظ کنیم

مواظب باشید در سطح کشور تفرقه درست نشود؛ که مقام معظم رهبری فرمودند «اتحاد مقدس» را حفظ کنید.

هم تو خانواده‌هاتون، هم تو هیئتتون، هم تو محله‌تون، هیچ اختلافی نباشه.

حالا بعضی‌ها فکر می‌کنند وقتی می‌گیم وحدت، یعنی از عقایدمون هم دست برداریم. نه؛ شما عقیده خودتون، آن‌ها عقیده خودشون.

وحدت یعنی دعوا نکنید. یعنی آب به آسیاب دشمن نریزیم. وحدت یعنی حول مشترکات باشیم.

مشترکات، مشترکات ما چیه؟ همه ایرانی هستیم، همه مسلمانیم، همه قرآن را قبول داریم، همه اهل‌بیت را دوست دارند.

حالا بعضی‌ها شیعه نیستند. اصلاً ما توی اصفهان یهودی داریم، تو تهران مسیحی داریم، کلیمی داریم، این‌ها تو مجلس نماینده دارند. تو یزد زرتشتی داریم. این‌ها، ما باهاشون وحدت داریم؛ ایرانی‌اند، ائمه را هم دوست دارند، احترام می‌گذارند.

معنای وحدت این نیست که دست از عقایدمون برداریم.

امیدوارم که خدای متعال کمک کند زمینه‌های ظهور امام زمان فراهم بشود و همه بگید:

خدایا، ما را از بهترین یاوران امام زمان قرار بده.

دعای پایانی

خب، نزدیک اذان ظهر است. دعا ان‌شاءالله مستجاب است. می‌خوام چند تا دعا کنم؛ با توجه آمین بگید. دلتون را متوجه خدا کنید.

خدایا، به حق محمد و آل محمد، فرج امام زمان را نزدیک بگردان.

ما را از بهترین یاوران امام زمان قرار بده.

وحدت‌شکنان را هدایت بفرما.

شر توطئه‌های آمریکا و اسرائیل را به خودشان برگردان.

دل‌های مسلمانان را با یکدیگر مهربان‌تر بگردان.

دل‌های همه ما را از آثار نفاق، کینه، عداوت، حسادت، عُجب و کبر و غرور پاک بگردان.

اُنس و اُلفت شیعیان را، مؤمنان را، مسلمانان را، ایرانیان را، مسئولان با مردم را، مسئولان با خودشان را روزافزون بگردان.

حوائج التماس‌دعاکویان را برآورده بفرما.

امواتمون، حق‌دارانمون را شریک ثواب این جلسه بفرما.

شادشون کنید با صلواتی بر محمد و آل محمد.