شعر شمسی و روی زمین با روی ماه افتاده‌ای

▪️شمسی و روی زمین با روی ماه افتاده‌ای
تا اذان مانده چرا در سجده‌گاه افتاده‌ای؟

▪️سینه تنگ و عرصه تنگ و غربتِ تو می‌کُشد
زیر دست و پای دشمن بی‌سپاه افتاده‌ای

▪️گفت بابا دست خود را حائلِ رویت کنم
راست گفته، مثل زهرا بی‌پناه افتاده‌ای

▪️ایستادم به روی پنجه‌ی پا اما حیف 
دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد

◾️◾️◾️

▪️گر نگاهی کند به ما زهرا
دردها را دوا کند زهرا

▪️کم مخواه از عطای بسیارش
هرچه خواهی عطا کند زهرا

▪️نه این مقامِ کنیز او فضه است
تا دگر خود چه‌ها کند زهرا

▪️روز محشر که با شفاعت خویش
حشرِ دیگر به پا کند زهرا

▪️هم‌چو مرغی که دانه برچیند
دوستان را جدا کند زهرا